Openhangende mondjes, de ogen geconcentreerd op het beeldscherm. Kinderen kunnen helemaal opgaan in een computerwereld. Waar ligt de aantrekkingskracht van computerspellen?
De volgende elementen maken computerspellen aantrekkelijk:
- Uitdaging: de niveaus worden steeds moeilijker. Het behalen van een volgend 'level' geeft een goed gevoel.
- Controle: de speler kiest een figuur en/of bepaalt het verloop van het verhaal. Zelfs de kleintjes genieten al van de controle die ze over de inhoud hebben. Een klikgrapje wordt regelmatig herhaald. Ze laten daarmee zien dat ze snappen hoe het werkt.
- Beloning van acties: de speler krijgt direct antwoord op acties, een kleuter krijgt een enthousiast 'goed zo!' te horen en een grappige animatie te zien, in een platformspel krijg je 'extra levens' of in een actiespel een wapen. Dit stimuleert door te spelen, ook als het een keertje misgaat. Aan het einde van een spel krijgt de speler vaak een beker, diploma, applaus of de liefde van de felbegeerde prinses voor de grootse prestatie.
- Identificatie: een speler kruipt in de huid van de hoofdpersoon. Dat verhoogt de betrokkenheid bij het spel.
- Beeld- en geluideffecten: makers volgen trends op de voet om kinderen aan te spreken qua sfeer en muziek. Geavanceerde technieken maken het mogelijk de omgeving realistisch of sprookjesachtig prachtig te maken. Muziek en geluidseffecten maken het helemaal compleet.
- Uitlokken van nieuwsgierigheid: over het geheel genomen lokt de start van een spannend verhaal uit om de afloop te gaan ontdekken. Ook tussendoor: een dichte deur, doos of kist, een langs wandelend figuur, een radio. In deze virtuele omgevingen mag je toegeven aan nieuwsgierigheid, door alles wat uitlokt aan te klikken.
- Samen spelen: uit een onderzoek (Van Schie) is gebleken dat 68% van de kinderen meestal met (of tegen) iemand anders speelt.
